روش انتخاب مواد برای پمپ های شیمیایی

1. اسید سولفوریک به عنوان یکی از محیط های خورنده قوی، یک ماده خام صنعتی مهم با کاربردهای وسیع می باشد. خوردگی مواد با غلظت ها و دماهای مختلف اسید سولفوریک بسیار متفاوت است. برای اسید سولفوریک غلیظ با غلظت بالای 80% و دمای کمتر از 80 درجه، فولاد کربن و چدن مقاومت خوردگی خوبی دارند، اما برای اسید سولفوریک با سرعت جریان بالا مناسب نیستند و به عنوان مواد پمپ و شیر مناسب نیستند. فولادهای زنگ نزن معمولی مانند 304 (0Cr18Ni9) و 316 (0Cr18Ni12Mo2Ti) نیز کاربردهای محدودی در محیط های اسید سولفوریک دارند. بنابراین پمپ‌ها و شیرهای انتقال اسید سولفوریک معمولاً از چدن با سیلیکون بالا (ریخته‌گری و فرآوری دشوار) و فولاد ضد زنگ پر آلیاژ (بدون آلیاژ) ساخته می‌شوند. فلوئوروپلاستیک ها مقاومت خوبی در برابر اسید سولفوریک دارند و استفاده از پمپ فلوئور دار (F46) انتخاب اقتصادی تری است.
2. بیشتر مواد فلزی، از جمله مواد مختلف فولاد ضد زنگ، در برابر خوردگی اسید هیدروکلریک مقاوم نیستند. مولیبدن حاوی آهن سیلیکون بالا فقط برای اسید هیدروکلریک زیر 50 درجه و 30 درصد قابل استفاده است. بر خلاف مواد فلزی، اکثریت قریب به اتفاق مواد غیرفلزی دارای مقاومت خوردگی خوبی در برابر اسید کلریدریک هستند، بنابراین پمپ های لاستیکی روکش دار و پمپ های پلاستیکی (مانند پلی پروپیلن، فلوروپلاستیک ها و غیره) بهترین انتخاب ها برای انتقال اسید هیدروکلریک هستند.
3. بیشتر فلزات موجود در اسید نیتریک به سرعت در اسید نیتریک خورده و از بین می روند و فولاد ضد زنگ پرمصرف ترین ماده مقاوم در برابر اسید نیتریک است. در برابر تمام غلظت های اسید نیتریک در دمای اتاق مقاومت به خوردگی خوبی دارد. شایان ذکر است که فولاد ضد زنگ حاوی مولیبدن (مانند 316، 316L) نه تنها در مقایسه با فولاد ضد زنگ معمولی (مانند 304، 321) مقاومت خوردگی کمتری نسبت به اسید نیتریک دارد، بلکه گاهی اوقات حتی بدتر از آن است. برای اسید نیتریک با دمای بالا معمولاً از مواد تیتانیوم و آلیاژ تیتانیوم استفاده می شود.